بهروز حسنی اعتماد در مقام ریاست شعبه ۷ دادسرای امنیت و نماینده سابق دادستان، مسئولیت مستقیم بازداشت‌های گسترده، صدور کیفرخواست‌های منجر به اعدام و برخورد با وکلای دادگستری را بر عهده دارد. وی با هدایت پرونده‌های امنیتی و اعمال فشار سیستماتیک بر مدافعان حقوق بشر، از مهره‌های کلیدی در ساختار نقض حقوق بنیادین شهروندان و فعالان مدنی است.
نقش مستقیم بهروز حسنی اعتماد در صدور کیفرخواست‌های منجر به اعدام
بهروز حسنی اعتماد در جایگاه ریاست شعبه ۷ دادسرای امنیت تهران، در تضییع حقوق بشر وکلا، حقوق‌دانان و اعضای کانون وکلای دادگستری ایران مسئولیت مستقیم دارد. این مقام قضایی که خود سابقه وکالت دارد، در دادگاه‌های فعالان سیاسی و بازداشت‌شدگان جنبش اعتراضی ۱۴۰۱ نیز به عنوان نماینده دادستان نقش ایفا کرده است. وی با قرائت کیفرخواست در این جلسات محاکمه، عاملیت مستقیمی در نقض حقوق شهروندی و انسانی این افراد داشته است. برخی از این شهروندان بر اساس متن کیفرخواست‌هایی که توسط بهروز حسنی اعتماد قرائت شده، به احکامی نظیر اعدام محکوم شده و در نهایت اعدام گشتند. در تاریخ ۱۷ آذر ۱۴۰۱، مرکز رسانه قوه قضاییه اعلام نمود که محسن شکاری، فرزند مسعود، از بازداشت‌شدگان اعتراضات تهران اعدام شده است. محسن شکاری در ۳ مهر ۱۴۰۱ دستگیر و در ۱۰ آبان همان سال توسط دادگاه انقلاب تهران به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد. اتهامات وی شامل کشیدن سلاح، ایجاد رعب، سلب آزادی مردم، جرح عمدی مامور بسیج و مسدود کردن خیابان ستارخان بود. بهروز حسنی اعتماد به عنوان نماینده دادستان در جلسه دادگاه محسن شکاری حضور داشت و کیفرخواست او را رسماً قرائت کرد. این اقدامات نشان‌دهنده مشارکت فعال وی در فرآیند قضایی است که منجر به سلب حق حیات از معترضان گردید. وی با تکیه بر جایگاه قانونی خود، مسیر صدور احکام سنگین را برای دستگاه قضایی هموار کرد. این شیوه برخورد، بخشی از راهبرد گسترده‌تر برای خاموش کردن صدای اعتراضات مردمی در پایتخت بود.
پرونده جمشید شارمهد و اتهام افساد فی‌الارض توسط نماینده دادستان
بهروز حسنی اعتماد در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۴۰۰، در مقام نماینده دادستان در دادگاه جمشید شارمهد، اقدام به قرائت کیفرخواست دادستانی انقلاب علیه وی کرد. وی در این متن قضایی، شارمهد که شهروند دوتابعیتی ایرانی-آلمانی است را به افساد فی‌الارض متهم نمود. حسنی اعتماد برای اثبات ادعای خود به مواردی استناد کرد که آن‌ها را اقاریر متهم نامید و مدعی ارتباط او با سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا شد. وی در کیفرخواست خود بر همکاری شارمهد با سازمان‌های جاسوسی نظیر سی‌آی‌ای و اف‌بی‌آی به طور ویژه تاکید ورزید. در نهایت، در تاریخ ۲ اسفند ۱۴۰۱، مرکز رسانه قوه قضاییه اعلام کرد که جمشید شارمهد به اتهام افساد فی‌الارض به اعدام محکوم شده است. غزاله شارمهد، فرزند وی، پیش از این از روند رسیدگی به پرونده و محل نگهداری پدرش ابراز بی‌اطلاعی کرده بود. به گفته وی، مقامات قضایی اجازه دسترسی وکیل انتخابی خانواده به پرونده را نداده و پدرش در انفرادی مجبور به امضای برگه‌هایی شده است. بهروز حسنی اعتماد همچنین در جلسات محاکمه میلاد حاتمی در مهر ۱۴۰۱، اتهامات مشابهی را در قالب کیفرخواست مطرح کرد. وی میلاد حاتمی را به افساد فی‌الارض از طریق اشاعه گسترده فساد، اخلال در نظام پولی، پولشویی و دایر کردن مرکز قمار متهم ساخت. این پرونده‌ها نشان‌دهنده نقش کلیدی وی در پیشبرد سناریوهای امنیتی علیه شهروندان دوتابعیتی و سایر متهمان در دادگاه‌های انقلاب است. او با استفاده از ادبیات اتهامی شدید، زمینه را برای صدور احکام حداکثری در این دادگاه‌های ویژه فراهم کرده است.
سرکوب سیستماتیک وکلای دادگستری در شعبه ۷ دادسرای امنیت تهران
در اردیبهشت ۱۴۰۲، تعدادی از وکلای دادگستری در فضاهای مجازی از احضار خود به دادسرای امنیت تهران توسط بهروز حسنی اعتماد خبر دادند. وجه اشتراک تمام این ابلاغیه‌ها، بی‌اطلاعی کامل وکلای احضار شده از نوع اتهامات منتسب به خودشان بود. در متن این ابلاغیه‌ها صراحتاً ذکر شده بود که «نتیجه عدم حضور، جلب است» که نشان‌دهنده برخورد قاطع و غیرقابل مذاکره با این صنف است. یک وکیل دادگستری به فعالان حقوق بشر گزارش داد که احضارشدگان با تعهدنامه‌ای به نام «لزوم پایبندی به قانون و اصول نظام» مواجه شده‌اند. این تعهدنامه‌ها از نظر محتوا با تعهدنامه موسوم به «عفو» که از معترضان بازداشتی گرفته می‌شد، کاملاً یکسان بوده است. تمامی این احضارهای اجباری توسط شعبه ۷ دادسرای امنیت تهران، مشهور به دادسرای اوین، صورت گرفته که ریاست آن بر عهده بهروز حسنی اعتماد است. بر اساس گزارش‌های موجود، دست‌کم ۲۰ وکیل دادگستری تا تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۲ هدف این برخوردهای قضایی قرار گرفته‌اند. پرونده‌های تشکیل شده برای این حقوق‌دانان به وقایع و فعالیت‌های آنان در سال ۱۴۰۱ بازمی‌گردد. بهروز حسنی اعتماد با این اقدامات، استقلال نهاد وکالت را هدف قرار داده و فضایی از ارعاب را برای مدافعان حقوقی ایجاد کرده است. احضار وکلای سرشناس نشان می‌دهد که این شعبه به دنبال قطع دسترسی معترضان به وکلای مستقل و جسور است. این رویه تحت مدیریت وی، عملاً حق دفاع مشروع متهمان را در پرونده‌های امنیتی با چالش‌های جدی مواجه کرده است.
درهمین زمینه
سرکوبگران را بشناسیم؛ معرفی چند قاضی حکومتی!
تداوم فشار بر حقوق‌دانان و بازگشایی پرونده‌های جدید امنیتی
روند احضارها در شعبه تحت مدیریت بهروز حسنی اعتماد در اواخر اردیبهشت ۱۴۰۲ با شدت بیشتری دنبال شد. در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۲، محمدهادی جعفرپور، وکیل دادگستری، ابلاغیه‌ای برای حضور در شعبه ۷ دادسرای اوین دریافت کرد. طبق این دستور قضایی، وی موظف بود در روز ۱ خرداد ۱۴۰۲ جهت پاسخگویی در این شعبه حاضر شود. همچنین محمدحسین آقاسی، دیگر وکیل برجسته، در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ به این مرکز قضایی فراخوانده شد. پس از حضور آقای آقاسی در شعبه ۷ بازپرسی، به دلیل فعالیت‌هایش در فضای مجازی درباره اعتراضات، پرونده جدیدی علیه وی گشوده شد. بهروز حسنی اعتماد با بازرسی دقیق فعالیت‌های صنفی و رسانه‌ای وکلا، کوچک‌ترین نقدها را به عنوان جرائم امنیتی تلقی کرده است. این مقام قضایی با استفاده از ابزارهای نظارتی، فشار بر وکلایی که پرونده‌های حساس را قبول می‌کنند، به حداکثر رسانده است. نام‌های متعددی نظیر ثمین چراغی، حسن یونسی و علی مجتهدزاده در فهرست احضارشدگان این شعبه به چشم می‌خورد. همچنین وکلایی چون علی شریف‌زاده، ابوالفضل حمزه و پریسا صادقی نیز با دستورات مستقیم وی تحت تعقیب قرار گرفته‌اند. این رویکرد حذفی، بخشی از پروژه بزرگ‌تر برای تبدیل دادسرا به ابزاری جهت کنترل کامل جامعه حقوقی کشور است. بهروز حسنی اعتماد با اجرای این طرح‌ها، نقش مهمی در تضعیف حاکمیت قانون و تقویت ساختارهای سرکوبگر قضایی ایفا نموده است. هرگونه فعالیت در جهت حمایت از حقوق بازداشت‌شدگان، در این شعبه با برخوردهای انضباطی و قضایی سخت مواجه می‌شود.
سوابق سرکوب و قربانیان بهروز حسنی اعتماد
نماینده سابق دادستان عمومی و انقلاب تهران در دادگاه‌های انقلاب،
رئیس شعبه ۷ دادسرای امنیت تهران (از سال ۱۴۰۲ تاکنون).
برخی از قربانیان فردی و گروهی جنایات و نقض حقوق بشر بهروز حسنی اعتماد:
جمشید شارمهد، محسن شکاری، میلاد حاتمی، میلاد حاتم آبادی، ثمین چراغی، حسن یونسی، علی مجتهدزاده، علی شریف‌زاده، ابوالفضل حمزه، پریسا صادقی، سعید شیخ، ابوذر نصراللهی، سارا حمزه زاده، میترا ایزدی فر، امیرحسین غفاریان، محمدعلی کامفیروزی، مرجان اصفهانیان، محمد لواسانی، محمدحسین آقاسی، محمدهادی جعفرپور، محمد سیف‌زاده، احسان حقی، محمود صادقی، امید عادل احمدیان، توتیا پرتوی آملی، یاشار کاظمی، شایان زادگان، فروغ شیخ الاسلامی، علیرضا سیدآقایی، رضوان عباسی فرج زاده، محمدرضا فرد پارسا، پریسا قاسمی، مهدی کریمی فارسی، الهام ایوبی، الناز مقیمی، مصطفی شعبانی، مهران حیدری، مجید صبوری، محبوبه جودکی، لیلا قاسمی پاشاکی، بهاره فشارکی، زهرا میربیک درویشوند
قربانیان گروهی نیز شامل وکلای دادگستری، کانون وکلای دادگستری، فعالین سیاسی، زندانیان سیاسی در ایران، معترضان اعتراضات تابستان و پاییز ۱۴۰۱ در ایران می‌شوند.
منابع:
ایران وایر
بالاترین
ما را در تلگرام سرکوبگران دنبال کنید
