مطابق یک گزارش از زندان زاهدان زنان زندانی در زاهدان با آمپول مورد شکنجه قرار میگیرند تا توان اعتراض نداشته باشند.
این گزارش توسط زندانیان آزاد شده از بند زنان زندان زاهدان منتشر شده است و در آن به گوشهای از جنایات اعمال شده در این زندان پرداخته است. زندان زاهدان از مخوفترین زندانهای ایران است که جنایتکاران حاکم به شیوههای قرون وسطایی زندانیان را شکنجه میکنند.
بیتردید بسیاری از جنایات مقامات و ماموران زندان مرکزی زاهدان پنهان مانده و تنها با تلاش زندانیان و خانواده آنها امکان افشای این جنایات فراهم میشود.
بیگاری در بند زنان زندان زاهدان
زندانیان بند زنان در زندان زاهدان، اکثرا بلوچ و عموما سوزندوزی بلد هستند. زندانبانها در بند زنان، زندانیان زن را به بیگاری سوزندوزی لباسهای سفارشی که رئیس زندان آنها را قبول میکند، میفرستند.
همه میدانند که سوزندوزی کاری پرمشقت و پرزحمت است و هر دست لباس سوزن دوزی شده، در خارج از زندان دستکم بین ۷ تا ۱۰ میلیون تومان ارزش دارد. اما بابت این بیگاری که از زنان زندانی میکشند، هیچ پولی به آنها تعلق نمیگیرد.
علاوه بر این کار دیگری که به زنان زندانی میدهند و آنان را به بیگاری میکشند، کاری است خطرناک که نیاز به ماسک دارد، اما به زندانیان ماسک داده نمیشود.
زنان زندانی که تعدادشان حدودا به ۱۰۰ نفر میرسد، را از ساعت ۵ صبح تا ۹ شب برای بیگاری میبرند که بایستی خیاطی و میناکاری کرده یا برای زندانبانها ترشی درست کنند. مردان زندانی هم برای نصب سیم خاردار، تخلیه بار یا رفتگری در سطح شهر میبرند.
بیشتر بخوانید
افشاگری از زندان میانه؛ بیغوله ای برای گرسنگی و بیگاری
سوزن دوزی زنان و بیگاری اجباری
رئیس زندان زاهدان با بیمارستانها یا هتلها و کارخانهها قرارداد میبندد که مثلا برای یک بیمارستان لباس یک بار مصرف بدوزند و تحویل بدهند و ما به ازای این قرارداد، پول کلانی به جیب رئیس زندان و همباندیهایش در سازمان زندانها ریخته میشود. به این ترتیب رئیس زندان زاهدان، به جای اینکه کارگر استخدام کند، زندانیان را بعنوان نیروی کار ارزان، برای این کارها به بیگاری میگیرند و پول ناچیزی در حد ۱ تا ۲ میلیون تومان به زندانی میدهند.
تحقیر و کتک زدن زنان زندانی در زندان زاهدان
در چنین شرایط سختی، در حالی که هیچ امکانی در اختیار زندانیان نیست، زندانبانها با زندانیان بدرفتاری کرده و آنها را مورد توهین و تحقیر قرار داده و کتک میزنند.
در صورتی که زندانیان به هر دلیلی اعتراض کنند، به آنها آمپولی تزریق میشود که دیگر صدایشان در نیاید. بعد از تزریق این آمپول، زندانی مانند جسدی بیجان شده که حتی توان حرف زدن هم ندارد و ساعتها در این وضعیت باقی میماند.
مامور زن در زندان، در شرایطی که زنان زندانی به وضعیت ناهنجار زندان اعتراض کنند، مأموران مرد را به درون بند میآورند که زنان را با خشونت فوق العادهای سرکوب کنند.
به زندانیان در زندان زاهدان بطور مستمر داروهای آرام بخش میدهند. ساعت ۸ صبح و ۸ شب داروی اجباری به زندانیان داده میشود که خوابآور است. به این ترتیب رئیس زندان در پی آن است که صدای کسی درنیاید و وضعیت در کنترل او و مأمورانش باشد.
گزارشها همچنین حاکی است که ورود هرگونه دارو به داخل بند ممنوع است و این در حالی است که در داخل زندان نیز داروهای مورد نیاز زندانیان در دسترس نیست و بهداری زندان هیچ دارویی برای درمان بیماریهای زندانیان ندارد.
نام ۳تن از زندانبانها که بسیار وحشی و بی رحم هستند و زندانیان زن را نیز مورد هجوم قرار داده و با خشونت بسیار آنها را میزنند، از این قرار است:
-علی پودینه
-بهمن سرگزی رئیس حفاظت اطلاعات زندان مرکزی زاهدان
-جامی
این سه تن از وحشیترین مامورانی هستند که اقدام به خشونت علیه زنان میکنند.
