اسماعیل فلاح به عنوان بازجو خبرنگار صدا و سیمای حکومت ایران از تئوریز‌ه‌کنندگان نقض حقوق بشر نقش مستقیم در سرکوب شهروندان ایرانی داشته است.
اسماعیل فلاح، خبرنگار صداوسیمای ایران است. او در گرفتن و انتشار اعترافات تلویزیونی نقش مستقیم داشته است. فلاح به‌عنوان بازجو/خبرنگار و مصاحبه‌گر، در این روند نقض حقوق بشر نقش‌آفرین بوده است.
فلاح از اول شهریور ۱۳۹۸ از معاونت سیاسی صداوسیما به معاونت فضای مجازی منتقل شد. او دست‌کم از این تاریخ، کارمند این معاونت محسوب می‌شود. در خرداد ۱۳۹۹ نیز، گزارش اسماعیل فلاح درباره سالگرد فوت خمینی از تلویزیون پخش شد.
در مرداد ماه ۱۳۸۴، علی افشاری، فعال دانشجویی، نامه‌ای سرگشاده نوشت. او در این نامه به هاشمی شاهرودی، رئیس وقت قوه قضائیه، از روند اعتراف‌گیری اجباری خود پرده برداشت. افشاری در این نامه به نام اسماعیل فلاح به‌عنوان مصاحبه‌کننده اشاره کرده است.
بیشتر بخوانید
افشاری در نامه خود می‌نویسد: «ابتدا شخص بازجو در حضور مصاحبه‌گر و تیم فیلم‌برداری صداوسیما بر روی صندلی مصاحبه‌کننده نشست.» او ادامه می‌دهد: «من در حالی که روبروی او قرار داشتم و نگاهم به دوربین صداوسیما بود، متن مکتوب آورده شده از بازداشتگاه را از حفظ خواندم.» وی توضیح داد: «این کار به‌صورت پیوسته و یکسره و بدون هیچ‌گونه سوال و جوابی انجام شد.» افشاری می‌افزاید: «البته در حین خواندن نیم نگاهی نیز به متن مکتوب داشتم.» او بیان کرد: «کل این مصاحبه در یک کاست نیم ساعته به‌صورت مجزا فیلم‌برداری شد.» بازجو اعلام کرده بود که این فیلم برای تیم بازجویی و برخی مقامات است. او گفته بود که ارتباطی با مصاحبه تلویزیونی ندارد.
نقش اسماعیل فلاح در اخذ اعترافات تلویزیونی اجباری
افشاری ادامه می‌دهد: «سپس مصاحبه‌کننده صداوسیما (آقای فلاح) بر روی صندلی نشست.» او افزود: «در چهارچوب متن از پیش تعیین شده سوالاتی را مطرح کرده و من نیز پاسخ‌های مد نظر بازجویان را ارائه کردم.» این بخش از مصاحبه بیش از یک ساعت در کاست‌های جداگانه ضبط شد. افشاری تصریح کرد: «در واقع کلماتی که از زبان من در این مصاحبه و مصاحبه‌های ویدئویی قبلی جاری شد، هیچ‌یک سخنان من نبود.» او تاکید کرد: «بلکه اراده و خواست تیم بازجویی بود که در اثر فشارهای سنگین وارده، از زبان من بیان می‌گشت.» افشاری نتیجه‌گیری کرد: «این مصاحبه به صورت یک فیلم ساختگی بود که نقش من بازیگری در جایگاه مصاحبه‌شونده بود و تیم بازجویی کارگردانی آن را بر عهده داشت.»
او می‌افزاید: «در حالی که قاضی پرونده به‌شکلی صریح اعلام کرده بود که این مصاحبه داخلی است و در رسانه‌های عمومی پخش نمی‌شود.» افشاری ادامه می‌دهد: «بر خلاف توافقات صورت گرفته، مصاحبه به‌صورت گزینشی و با مونتاژ فیلم پرشده در حضور بازجو و فیلم مصاحبه با خبرنگار صداوسیما در بخش‌های خبری صداوسیما پخش شد.»
مصاحبه‌کنند‌ای که علی افشاری به آن‌ها اشاره می‌کند، اسماعیل فلاح است. او در فیلم اعتراف تلویزیونی علی افشاری، مقابل او نشسته و در حال پرسش و گفتگو با اوست. در واقع، فلاح در پرونده علی افشاری، فعال دانشجویی آن زمان، نقش بازجو-خبرنگار را ایفا کرده است. او در کنار بازجوها در پروژه‌ای شرکت جسته است. در این پروژه، علی افشاری مجبور به اعترافات اجباری مقابل دوربین صداوسیمای ایران شده است.
ضبط گفتگوی او با افشاری در فروردین ۱۳۸۰ آغاز شد. افشاری سال‌ها بعد در نامه سرگشاده خود، از آن پرده برداشت. همچنین، علی افشاری نکات فوق را در شهادت‌نامه خود نیز ذکر کرده است. این شهادت‌نامه توسط مرکز اسناد حقوق بشر ضبط شده است.
برخی از قربانیان نقض حقوق بشر اسماعیل فلاح عبارتند از: علی افشاری
منابع
- دادگستر
