سرتیپ پاسدار احمدعلی گودرزی، در مقام‌های فرماندهی مرزبانی فراجا و همچنین فرمانده انتظامی استان فارس، در نقض گسترده حقوق بشر دست داشته است. این نقض حقوق شامل شلیک مستقیم به غیرنظامیان و همچنین موارد جدی نقض حقوق زندانیان می‌شود. اعمال شکنجه توسط ماموران تحت امر احمدعلی گودرزی نیز در این پرونده‌های حقوق بشری به چشم می‌خورد. وی در قبال تمامی این وقایع مسئولیت مستقیم دارد. این مسئولیت از آنجا ناشی می‌شود که این اقدامات در حوزه فرماندهی او انجام شده و وی نتوانسته یا نخواسته است از وقوع آن‌ها جلوگیری کند. بدین ترتیب، نقش احمدعلی گودرزی در این رویدادها، نقشی غیرقابل انکار است.
پرونده برادران افکاری: بازنمایی نقض حقوق تحت نظارت احمدعلی گودرزی
در سال ۱۳۹۷، احمدعلی گودرزی به عنوان فرمانده وقت انتظامی استان فارس، در برابر عملکرد اداره آگاهی نیروی انتظامی شیراز در پرونده برادران افکاری، مسئولیت مستقیم داشته است. این پرونده به یکی از نمادهای نقض حقوق اولیه و انسانی تبدیل شد. حقوق اساسی و انسانی نوید و وحید افکاری به طور بی‌رحمانه‌ای توسط اداره آگاهی نقض گردید. این نقض حقوق شامل بازداشت‌های غیرقانونی و بدرفتاری‌های شدید بود. بر اساس گزارش‌ها، نوید افکاری به همراه برادرش وحید افکاری، در تاریخ ۲۶ شهریور همان سال، پس از شرکت در اعتراضات معیشتی مرداد ۱۳۹۷ در ایران، بازداشت شدند. این اعتراضات در پاسخ به وضعیت دشوار معیشتی و مشکلات اقتصادی فراوان شکل گرفته بود. یورش ماموران به خانه آن‌ها در شیراز، نقطه آغازین این روند نقض حقوق بود. این اقدامات تحت نظارت و مسئولیت احمدعلی گودرزی انجام شد.
پس از بازداشت، مشخص شد که نهاد بازداشت‌کننده این دو برادر، اداره آگاهی شیراز است. اتهاماتی که به آن‌ها وارد شد، علاوه بر شرکت در اعتراضات معیشتی مرداد ماه، شامل قتل یک مامور امنیتی در جریان همان اعتراضات بود. این اتهامات در حالی مطرح شد که شواهد و دلایل کافی برای اثبات آن‌ها وجود نداشت و بسیاری از کارشناسان حقوقی و سازمان‌های حقوق بشری، این اتهامات را ساختگی و با هدف سرکوب اعتراضات مردمی می‌دانستند. در تمام این مراحل، نقش احمدعلی گودرزی به عنوان فرماندهی مسئول، حائز اهمیت است. او باید پاسخگوی عملکرد زیردستان خود می‌بود.
بیشتر بخوانید
غلامحسین محسنی اژه‌ای از ناقضان حقوق بشر مردم ایران
شکنجه‌های بی‌رحمانه نوید افکاری و مسئولیت احمدعلی گودرزی
بنابر گزارش‌های منتشر شده، نوید افکاری در طول بازداشت در اداره آگاهی شیراز، به شدت مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفت. هدف از این شکنجه‌ها، گرفتن اعتراف اجباری به قتل مامور امنیتی در جریان اعتراضات مرداد ماه بود. شدت ضرب و شتم به حدی رسید که دست او دچار شکستگی شد. به دلیل عدم انتقال او به بهداری و بیمارستان، استخوان شکسته بدون درمان مناسب مجدداً جوش خورد. این نشان‌دهنده بی‌توجهی کامل به سلامت زندانیان تحت بازداشت بود. ماموران اداره آگاهی شیراز علاوه بر شکنجه جسمی نوید افکاری، او را تهدید کردند که در صورت عدم همکاری و اعتراف، اعضای خانواده‌اش نیز بازداشت یا کشته خواهند شد. این تهدیدها، فشار روانی مضاعفی بر نوید افکاری وارد کرد. احمدعلی گودرزی در این مقطع، مسئول مستقیم بر این اعمال شکنجه‌آمیز بود و نتوانست از وقوع آن‌ها جلوگیری کند.
شکنجه شدن نوید افکاری همچنین از سوی فرد دیگری با نام شاهین ناصری مورد تایید قرار گرفت. او شهادت داد که به چشم خود کتک خوردن نوید افکاری از سوی ماموران در اداره آگاهی شیراز را دیده است. به گفته ناصری، او حتی آنچه را که شاهد بوده، در دادسرای امنیت شیراز بازگو کرده و سپس از سوی بازپرس شعبه مورد تهدید و توهین قرار گرفته است. این خود نشانه‌ای از فشارهای سیستماتیک برای پنهان کردن واقعیت بود. در فایل صوتی که از نوید افکاری منتشر شد، او خود اعمال شکنجه را تایید کرد و صراحتاً اعلام نمود که اعترافاتش تحت شکنجه اخذ شده و او مرتکب هیچ جرمی نشده است. به گفته او: «به حکم دستگاه قضایی ایران یک بی‌گناه دارد هر لحظه به طناب دار نزدیک‌تر می‌شود.» این اظهارات، صحت گزارش‌های مربوط به شکنجه را تأیید می‌کند و بار مسئولیت احمدعلی گودرزی را سنگین‌تر می‌سازد.
شکنجه وحید افکاری و فشار برای اعتراف‌گیری در زمان احمدعلی گودرزی
همچنین وحید افکاری نیز در طول بازداشت در اداره آگاهی شیراز، به شدت مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفت. هدف از شکنجه وحید، گرفتن اعتراف علیه خود و برادرش نوید بود. این نشان می‌دهد که ماموران به دنبال ایجاد یک سناریوی ساختگی برای محکومیت برادران افکاری بودند. در ویدئویی که بهیه نامجو، مادر برادران افکاری، در هشتم شهریور ماه ۱۳۹۹ منتشر کرد، به صراحت از شکنجه شدن فرزندان خود سخن گفت. به گفته او، ماموران آگاهی وحید افکاری را به شدت شکنجه کرده و تحت فشار قرار دادند تا بر علیه برادر خود، نوید، شهادت دهد. این فشارها به حدی بود که وحید برای خودداری از شهادت علیه برادرش و در نتیجه فشار ناشی از شکنجه‌ها، دو بار اقدام به خودکشی کرد. این اقدام دلخراش، نشان‌دهنده عمق درد و رنجی بود که وحید افکاری متحمل شد. احمدعلی گودرزی در این زمان فرمانده انتظامی استان فارس بود و مسئولیت این اتفاقات بر عهده اوست.
آنطور که مادر برادران افکاری می‌گوید، وحید به همین دلیل چند روز در بیمارستان بستری بوده و تحت عمل جراحی گردن قرار گرفته است. این وضعیت جسمی وخیم، گواه دیگری بر شدت شکنجه‌هایی است که بر وحید افکاری اعمال شد. وحید افکاری خود در فایل صوتی که ۱۰ شهریور ماه از زندان منتشر کرد، بی‌گناهی خود و شکنجه شدن در اداره آگاهی شیراز را تایید کرده است. او در این فایل صوتی می‌گوید: «صدای بی‌گناهی مرا هیچ‌کس نمی‌شنید و درست یا غلط تصمیم گرفتم خودم را بکشم تا شاید مسئولی صدای من را بشنود و وجدانش بیدار شود و حداقل نوید از این مساله جان سالم به در ببرد.» او تایید می‌کند که پس از ۲۰ روز اعتصاب غذای خشک، با تکه‌های شیشه شکسته یک لیوان، گردن خود را به قصد خودکشی پاره می‌کند. این شهادت‌ها، لزوم پاسخگویی احمدعلی گودرزی را بیشتر می‌کند.
تهدید و شکنجه وحید افکاری در اداره اطلاعات و مسئولیت احمدعلی گودرزی
به گفته وحید افکاری، او حتی در بازداشتگاه اداره اطلاعات نیز به شدت مورد شکنجه قرار گرفته است. ماموران اطلاعاتی او را تهدید کردند که اگر به آنچه که آن‌ها می‌خواهند اعتراف نکند، مادر و خواهرش نیز بازداشت خواهند شد. این تهدیدها، برای وادار کردن زندانیان به اعترافات دروغین، رویه‌ای معمول در نهادهای امنیتی است. علیرغم تایید چند باره نوید و وحید افکاری در مورد بی‌گناهی خود و تاکید نوید افکاری بر شکنجه شدن برای اعتراف، دستگاه قضایی ملایان، وحید افکاری را به اتهام قتل عمد به اعدام و نوید افکاری را به اتهام معاونت در قتل به ۲۵ سال زندان محکوم می‌کند. این احکام در تضاد آشکار با اصول دادرسی عادلانه و حقوق بشر بود و نشان‌دهنده سیستم قضایی تحت نفوذ و اراده‌ای خارج از قانون است. تمامی این اتفاقات در زمانی رخ داد که احمدعلی گودرزی از مسئولان ارشد نیروی انتظامی بود.
وحید افکاری در حال حاضر در زندان عادل آباد شیراز محبوس است. نوید افکاری نیز به طور ناگهانی و بدون اطلاع خانواده و وکیل خود، صبح روز شنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ اعدام شد. اعدام نوید افکاری، موجی از اعتراضات گسترده بین‌المللی را به دنبال داشت. بسیاری از کشورها، سازمان‌های حقوق بشری و شخصیت‌های بین‌المللی، این اقدام را محکوم کردند و آن را نقض آشکار حقوق بشر دانستند. این اعدام بدون رعایت مراحل قانونی و حق دسترسی به وکیل صورت گرفت. مسئولیت این وقایع دردناک، به صورت مستقیم و غیرمستقیم، بر دوش احمدعلی گودرزی قرار دارد. او به عنوان فردی در رأس فرماندهی، در قبال اعمال نیروهای تحت امرش مسئولیت کامل دارد.
احمدعلی گودرزی و قتل کولبران: پرونده‌ای بی‌پایان از نقض حقوق بشر
احمدعلی گودرزی در مقام فرمانده مرزبانی فراجا، در برابر عملکرد نیروهای خود در شلیک به کولبران و قتل آن‌ها مسئولیت مستقیم دارد. گزارش‌های فراوانی تاکنون از قتل کولبران در مناطق مرزی غرب و شمال غرب ایران توسط ماموران مرزبانی منتشر شده است. این کولبران، که اغلب برای تامین حداقل معیشت خانواده‌هایشان به این کار پرخطر روی می‌آورند، به طور بی‌رحمانه‌ای هدف گلوله قرار می‌گیرند. به عنوان نمونه، ماموران مرزبانی در شهریور ۱۳۹۹، سه کولبر را در منطقه مرزی سردشت در استان آذربایجان غربی با شلیک گلوله به قتل رساندند. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، در فاصله مرداد تا شهریور همین سال، دستکم ۳۱ کولبر در نتیجه شلیک گلوله ماموران مرزبانی کشته و زخمی شدند. این آمارها، عمق فاجعه‌ای را نشان می‌دهند که در مرزهای ایران رخ می‌دهد و احمدعلی گودرزی باید به آن پاسخ دهد.
برخورد خشن مرزبانی با کولبران در غرب ایران، به‌ویژه در استان‌های کردنشین، به حدی است که امان‌الله حسین‌پور، نماینده سردشت در مجلس ایران، در شهریور ۱۳۹۹ با انتقاد شدید از این موضوع، نامه‌ای خطاب به حسن روحانی نوشت. او در این نامه تاکید کرده بود: «چرا باید جوانان بی‌دفاع و مظلوم مناطق کردنشین برای لقمه نان کولبری کرده و کشته شوند؟» این اظهارات، نشان‌دهنده اعتراضات داخلی نسبت به عملکرد نیروهای مرزبانی است که زیر نظر احمدعلی گودرزی فعالیت می‌کنند. این اعتراضات، بیانگر لزوم بازنگری در سیاست‌های امنیتی مرزی و توجه به حقوق انسانی کولبران است.
تیراندازی به کولبران در آبان ۱۴۰۲: مسئولیت احمدعلی گودرزی
در آبان ۱۴۰۲، در پی تیراندازی نیروهای نظامی در بانه و نودشه، دو کولبر مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. طی این رخدادها، یک کولبر نوجوان زخمی و یک تن دیگر جان خود را از دست داد. هویت کولبر نوجوان زخمی شده، «مبین (فامیلی نامشخص)، حدوداً شانزده ساله و از اهالی شهر نودشه» گزارش شده است. این حوادث، نمونه‌های دیگری از نقض حقوق بشر در مناطق مرزی هستند. در ۱۵ آبان ۱۴۰۲، یک کولبر بر اثر ضرب و شتم نیروهای نظامی در مناطق مرزی نوسود مصدوم شد. هویت این کولبر، طیب خسروی، اهل روستای «تین» از توابع بخش باینگان شهرستان پاوه، گزارش شده است. این اقدامات خشونت‌آمیز، در زمان فرماندهی احمدعلی گودرزی بر مرزبانی صورت گرفته‌اند.
بر اساس این گزارش، «نیروهای هنگ مرزی این کولبر را با سنگ مورد ضرب و شتم قرار دادند. این اقدام منجر به زخمی شدن وی از ناحیه لگن، دست، پا و همچنین شکستن هفت دنده و سر وی شده است.» این میزان از خشونت، فراتر از هرگونه توجیه قانونی است و نشان‌دهنده برخوردهای بی‌رحمانه نیروهای مرزبانی است. در ۲۴ آبان ۱۴۰۲، در پی تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه و مریوان، یک کولبر جان خود را از دست داد و سه کولبر دیگر زخمی شدند. هویت این کولبران، «جلال حیدریان، ۲۸ ساله، اهل روستای قاچیان از توابع بخش کرفتو شهر دیواندره، غفار شریفی، دارای دو فرزند و اهل روستای میانه از توابع شهرستان مریوان، رغزاد شاه‌محمدی، اهل روستای دورقلا و میلاد امیری، اهل روستای درویان علیا از توابع شهرستان سقز»، عنوان شده است. این وقایع نشان از ضعف نظارت و کنترل احمدعلی گودرزی بر نیروهای تحت امرش دارد.
کشته شدن کولبران در آذر و دی ۱۴۰۲ تحت فرماندهی احمدعلی گودرزی
در ۲۷ آذر ۱۴۰۲، یک کولبر در پی تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی در مناطق مرزی مریوان جان خود را از دست داد. هویت وی «علی قادری، ۵۲ ساله، اهل روستای زنوری از توابع شهرستان سنندج» گزارش شده است. در ۹ دی ۱۴۰۲، یک کولبر در پی تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه جان خود را از دست داد. هویت او، احمد صادقی، ۳۲ ساله، اهل روستای «قباغلو» از توابع شهر سقز و پدر یک فرزند خردسال گزارش شده است. این مرگ و میرها، نشان‌دهنده خطر بالای شغل کولبری و رویکرد خشن نیروهای نظامی است. در ۲۴ دی ۱۴۰۲، یک کولبر در پی تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه زخمی شد. هویت این کولبر، (نام کوچک نامشخص) مرادی، ۲۸ ساله اهل سقز گزارش شده است. این حوادث، همگی در دوره مسئولیت احمدعلی گودرزی بر مرزبانی رخ داده‌اند.
کشتار در راسک و تکذیب خانواده: نمونه‌ای دیگر از مسئولیت احمدعلی گودرزی
در ۲۶ دی ۱۴۰۲، یک شهروند در پی تیراندازی نیروهای نظامی در شهرستان راسک، کشته شد. هویت این شهروند «سعید تباسیده (هوت)، فرزند کریم بخش، اهل روستای کوچو از توابع بخش تلنگ شهرستان قصرقند و ساکن پیشین» عنوان شده است. بنا بر این گزارش، این شهروند به همراه نزدیکان خود در اطراف سد پیشین در حال حرکت بوده که خودروی وی مورد هدف تیراندازی نیروهای نظامی قرار گرفته است. بر اثر این تیراندازی، سعید مورد اصابت گلوله نیروهای نظامی قرار گرفت و جان خود را از دست داد. فرمانده مرزبانی فراجا، احمدعلی گودرزی، با انتشار بیانیه‌ای، این شهروند را یکی از اعضای «گروهک‌های تروریستی مخالف نظام» عنوان کرد. اما خانواده این شهروند، این ادعا را به شدت رد کردند و بر بی‌گناهی فرزند خود تاکید داشتند. این تناقض در گزارش‌ها، لزوم تحقیقات بی‌طرفانه را بیشتر می‌کند و مسئولیت این واقعه بر عهده احمدعلی گودرزی است.
زخمی شدن کولبران در بهمن و اسفند ۱۴۰۲: ادامه فجایع مرزی
در ۱۳ بهمن ۱۴۰۲، یک کولبر در پی تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی در مناطق مرزی نوسود زخمی شد. هویت وی «کوهسار رستم‌نژاد اهل روستای «شمشیر» از توابع پاوه» گزارش شده است. در ۱۵ اسفند ۱۴۰۲، تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه، به زخمی شدن دو کولبر منجر شد. هویت این کولبران، «حیدر (فامیلی نامشخص) و ادریس خاکپور شهروندان اهل سقز» گزارش شده است. در ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی نوسود زخمی شد. هویت وی «ارسلان ناظری، ۳۲ ساله، اهل روستای موالی‌نجف، شهرستان دالاهو» عنوان شده است. تمامی این حوادث نشان‌دهنده تداوم خشونت در مرزها تحت فرماندهی احمدعلی گودرزی است.
در ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی پیرانشهر جان باخت. هویت وی «محمد گنجه، فرزند رحمان، حدوداً ۳۵ ساله، اهل پیرانشهر، متاهل و پدر یک فرزند» عنوان شده است. این واقعه تلخ، به پرونده طولانی نقض حقوق بشر در مرزها افزوده می‌شود. مسئولیت این جان باختن‌ها، به طور مستقیم به سیاست‌ها و اقدامات نیروهای تحت امر احمدعلی گودرزی بازمی‌گردد. او به عنوان فرمانده مرزبانی، در قبال حفظ جان و امنیت شهروندان در مناطق مرزی مسئول است.
سال ۱۴۰۳: آغاز با خونریزی در مرزها
در ۴ فروردین ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی نوسود کشته شد. هویت وی «پیمان احمدی، ۳۵ ساله اهل روستای کاکارشید از توابع جوانرود» گزارش شده است. بنا بر این گزارش، نیروهای نظامی بدون اخطار قبلی به سمت این کولبر شلیک کرده‌اند. پیکر آقای احمدی تاکنون به خانواده‌اش تحویل داده نشده است. این اقدام، نقض آشکار حقوق اولیه و بی‌توجهی به کرامت انسانی است. در همان روز، فرمانده مرزبانی استان بوشهر، از توقیف یک لنج مسافربری به دلیل آنچه «عدم رعایت شئونات اسلامی و هنجارشکنی» عنوان کرده است، خبر داد. این نشان‌دهنده رویکرد سخت‌گیرانه و غیرقابل انعطاف در اداره امور است. تمامی این رویدادها در زمان مسئولیت احمدعلی گودرزی رخ داده‌اند.
فرمانده مرزبانی استان بوشهر در این خصوص گفت: «یک لنج که تعدادی مهمان و مسافران نوروزی را در دریا جابه‌جا می‌کرد به دلیل «عدم رعایت شئونات اسلامی و هنجارشکنی» با حکم قضایی در ساحل بوشهر توقیف شد.» این اقدام، موجی از انتقادات را در پی داشت. در ۵ فروردین ۱۴۰۳، یک کولبر نوجوان در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی مریوان زخمی شد. هویت وی «میلاد حسینی، ۱۶ ساله، اهل دیواندره» گزارش شده است. بر اساس این گزارش، این کولبر نوجوان توسط نیروهای نظامی مورد اصابت گلوله قرار گرفته و از ناحیه کتف و کمر زخمی شده است. این گونه حوادث، به شدت نگرانی‌ها را درباره امنیت جانی کولبران افزایش می‌دهند. مسئولیت این وضعیت بر عهده احمدعلی گودرزی است.
موارد نقض حقوق بشر متعدد در اوایل فروردین ۱۴۰۳ و نقش احمدعلی گودرزی
در ۷ فروردین ۱۴۰۳، شش کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی نوسود زخمی شدند. هویت چهار تن از این کولبران، احسان نظری، محمد محمودی، محمد یوسفی و یاسین (نام خانوادگی نامشخص) عنوان شده است. در همان روز، سه کولبر دیگر، از جمله یک نوجوان، در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی بسطام و نوسود زخمی شدند. هویت یکی از کولبران «پیمان، ۱۷ ساله اهل دیواندره» و دو کولبر دیگر «متین حسینی و امید شمسی» گزارش شده است. این آمار بالای زخمی‌ها در یک روز، نشان‌دهنده شدت عملیات نیروهای مرزبانی است. این عملیات‌ها تحت فرماندهی و نظارت احمدعلی گودرزی انجام می‌شوند.
در ۲۵ فروردین ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در منطقه مرزی بسطام واقع در شهرستان سقز کشته شد. هویت این کولبر «امید سعیدی، حدوداً ۴۰ ساله، متاهل، اهل روستای کانی دره‌ژ از توابع دهگلان و ساکن سنندج» گزارش شده است. در ۲۹ فروردین ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی هورامان کشته شد. هویت این کولبر «سیوان دست‌افکن (سیوان دره‌پمان)، اهل روستای دره پمان از توابع شهر مریوان» گزارش شده است. همچنین در ۲۹ فروردین ۱۴۰۳، در پی تعقیب و گریز نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه، یک کولبر زخمی شد. هویت وی، محمد رحیمی عنوان شده است. این رخدادها، بار دیگر توجه را به مسئولیت‌های احمدعلی گودرزی جلب می‌کند.
افزایش چشمگیر تلفات کولبران و سوخت‌بران؛ مسئولیت احمدعلی گودرزی
از اول اسفند ماه ۱۴۰۲ تا پایان فروردین ماه ۱۴۰۳، مرگ و مصدومیت کولبران و سوخت‌بران در مناطق مرزی کشور، به شکل چشمگیری افزایش یافته است. طی این دو ماه، دستکم ۱۵ کولبر در مناطق مرزی سه استان کرمانشاه، کردستان و آذربایجان غربی و همچنین ۹ سوخت‌بر در مناطق مرزی جنوب شرقی کشور جان خود را از دست دادند. در این مدت، ۱۴۱ کولبر و ۱۱ سوخت‌بر نیز مجروح شدند. این آمار نسبت به دو ماه پیش از این، حدود ۹۰ درصد افزایش تلفات نشان می‌دهد. تیراندازی بی‌ضابطه نیروهای نظامی برجسته‌ترین عامل ایجاد جراحت و یا مرگ کارگران مرزی است. این وضعیت نگران‌کننده، مستقیماً زیر نظر احمدعلی گودرزی به عنوان فرمانده مرزبانی رخ می‌دهد.
در اردیبهشت ۱۴۰۳، دو کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی مریوان و نوسود، زخمی شدند. روز چهارشنبه پنجم اردیبهشت ۱۴۰۳، تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی مریوان به زخمی شدن یک کولبر انجامید. هویت این کولبر، ساسان محمدی، ۲۸ ساله، اهل شهر بانه گزارش شده است. همچنین شامگاه دوشنبه دهم اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، یک کولبر جوان که هویت وی «نیما الماسی» و اهل ثلاث باباجانی گزارش شده است، بر اثر تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی نوسود، از ناحیه پا زخمی شد. این حوادث، به طور مستمر، خبرساز شده و جامعه را نگران می‌کند. مسئولیت این وقایع بر عهده احمدعلی گودرزی و نیروهای تحت امر او است.
کشتار متوالی در اردیبهشت ۱۴۰۳ و نقش احمدعلی گودرزی
در ۹ اردیبهشت ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه زخمی شد. هویت این کولبر، «مهران بهرامی» گزارش شده است. در ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی سورکیو واقع در شهرستان بانه، جان خود را از دست داد. هویت این کولبر، «جلال سهرابی، ۴۰ ساله، متاهل، پدر دو فرزند و اهل روستای تاژان از توابع شهرستان بانه» گزارش شده است. در ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه، جان خود را از دست داد. هویت این کولبر «واحد قادرپور، فرزند بایز و اهل روستای دره‌زیارت از توابع شهرستان سقز» گزارش شده است. این زنجیره از مرگ و میرها، سوالات جدی درباره سیاست‌های مرزبانی تحت فرماندهی احمدعلی گودرزی ایجاد می‌کند.
در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳، تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه منجر به زخمی شدن یک کولبر شد. هویت وی، پویا عبدی، ۲۳ ساله و اهل سردشت گزارش شده است. آقای عبدی جهت مداوا به مراکز درمانی منتقل شد. در ۱۵ خرداد ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی نوسود کشته شد. هویت وی «هژیر محمودپور، اهل شهر جوانرود» گزارش شده است. این موارد، تنها بخشی از فجایعی است که در مناطق مرزی تحت فرماندهی احمدعلی گودرزی رخ می‌دهد و مسئولیت آن‌ها بر عهده اوست.
حوادث تیرماه ۱۴۰۳: کولبران قربانیان بی‌گناه سیاست‌های مرزی
در ۲۲ خرداد ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه، زخمی شد. هویت او «آرمان حسینی، ۲۶ ساله اهل شهرستان سقز» گزارش شده است. آقای حسینی جهت مداوا به یکی از مراکز درمانی تبریز اعزام شد. در ۱۳ تیر ۱۴۰۳، یک کولبر نوجوان در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی سردشت زخمی شد. هویت این کولبر، «محمد آلی، ۱۵ ساله و اهل روستای دولتو» گزارش شده است. در این گزارش آمده است، نیروهای نظامی گروهی از کولبران را مورد هدف تیراندازی قرار داده‌اند که در پی آن این کولبر نوجوان از ناحیه کمر مورد اصابت گلوله قرار گرفته و زخمی شده است. این حوادث، نشان‌دهنده عمق بحران انسانی در مرزهای کشور است و بار مسئولیت احمدعلی گودرزی را افزایش می‌دهد.
در ۱۷ تیر ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی نوسود زخمی شد. بر اساس این گزارش، سینا نادری، کولبر ۱۸ ساله اهل شهر پاوه، در پی تیراندازی نیروهای نظامی مورد اصابت گلوله ساچمه‌ای قرار گرفته و زخمی شده است. در ۱۸ تیر ۱۴۰۳، تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی نوسود به مرگ و مصدومیت هفت کولبر انجامید. در پی این رویداد، یک کولبر جان خود را از دست داد و شش تن دیگر مصدوم شدند. هویت یکی از کولبران، «ایوب محمدی، متولد ۱۳۷۵، فرزند عزیز، متاهل، پدر یک فرزند، اهل روستای کوگاه از توابع شهرستان ثلاث باباجانی و ساکن جوانرود» گزارش شده است. این کشتار دسته‌جمعی، نشان‌دهنده بی‌رحمی و عدم رعایت اصول انسانی در برخورد با کولبران است. این حوادث، تحت فرماندهی احمدعلی گودرزی رخ داده‌اند.
جزئیات قربانیان نوسود و مسئولیت احمدعلی گودرزی
بر اساس این گزارش، نیروهای نظامی گروهی از کولبران را بدون هشدار قبلی مورد هدف تیراندازی قرار داده‌اند که در نتیجه آن، ایوب محمدی جان خود را از دست داده و شش کولبر دیگر نیز زخمی شده‌اند. در این گزارش آمده است، کولبران زخمی شده جهت سیر مراحل درمان به بیمارستان قدس در شهرستان پاوه منتقل شدند. همچنین نیروهای نظامی تاکنون از تحویل پیکر کولبر جانباخته به خانواده‌اش، خودداری کرده‌اند. هویت کولبران مجروح، مسیح مرادی، ایوب مرادی، مهدی بشارتی، مهران عبدی، پیمان ویسی و صمیع زارعی، همگی اهل روستای زیران از توابع بخش کلاشی جوانرود و هویت کولبر جان باخته ایوب محمدی گزارش شده است. تمامی این موارد، مستقیماً به مسئولیت‌های احمدعلی گودرزی بازمی‌گردد.
در ۳ مرداد ۱۴۰۳، تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی «دوپلوره» مریوان به زخمی شدن یک کولبر انجامید. هویت این کولبر، «یاسین راستخانه، ۲۲ ساله، اهل روستای دوپلوره از توابع مریوان» گزارش شده است. در ۱۰ مرداد ۱۴۰۳، یک کولبر در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی مریوان، جان خود را از دست داد. هویت وی «اسعد افرنجه، اهل روستای سیاناو از توابع مریوان، ۲۵ ساله، متاهل و پدر یک فرزند» گزارش شده است. این مرگ و میرها، نشان‌دهنده تداوم چرخه خشونت در مناطق مرزی است و مسئولیت این فجایع بر دوش احمدعلی گودرزی است.
تنها طی ۶ ماه نخست سال ۲۰۲۴، ۲۷۰ کولبر در غرب کشور به علت شلیک مستقیم یا حوادث دیگر کشته یا زخمی شدند. این رقم، نشان‌دهنده ابعاد گسترده این فاجعه انسانی است. سوخت‌بران نیز قربانی برخوردهای خشونت‌آمیز تحت فرماندهی احمدعلی گودرزی هستند. این برخوردها، منجر به تلفات جانی و مصدومیت‌های شدید برای افرادی می‌شود که برای امرار معاش ناچار به انجام این کار هستند.
تلفات سوخت‌بران در سیستان و بلوچستان و مسئولیت احمدعلی گودرزی
در سال ۱۴۰۱، حداقل ۱۶۸ سوخت‌بر در سیستان و بلوچستان کشته شدند. در سال ۱۴۰۲، حداقل ۲۸ سوخت‌بر کشته و ۱۷ نفر زخمی شدند. این آمارها، نشان‌دهنده افزایش چشمگیر تلفات سوخت‌بران در سال‌های اخیر است. در سال ۱۴۰۳ حداقل ۲۲۸ سوخت‌بر کشته و ۱۱۸ نفر مجروح شده‌اند. این اعداد و ارقام، عمق بحران را در مناطق مرزی جنوب شرقی کشور نشان می‌دهند. مسئولیت مستقیم این حوادث، با توجه به جایگاه احمدعلی گودرزی، بر دوش او است. او در قبال امنیت جانی این افراد مسئولیت دارد.
تنها از زمان روی کار آمدن پزشکیان در مرداد تا آذر ۱۴۰۳، بیش از ۴۰ سوخت‌بر در سیستان و بلوچستان به دلایل مختلف مانند شلیک مستقیم، آتش‌سوزی خودرو، یا گرما و تشنگی کشته شده‌اند. این افزایش ناگهانی تلفات، سوالات جدی را درباره سیاست‌های جدید و نحوه اجرای آن‌ها مطرح می‌کند. احمدعلی گودرزی به عنوان فرمانده مرزبانی، در این دوره نیز مسئول مستقیم این وقایع است و باید در قبال آن‌ها پاسخگو باشد.
سوابق سرکوب و نقض حقوق بشر و قربانیان احمدعلی گودرزی: از البرز تا مرزبانی
سوابق احمدعلی گودرزی در سرکوب و نقض حقوق بشر، شامل دوره‌های مختلف خدمت او در نیروی انتظامی است.
وی پیش از سمت‌های فعلی، فرمانده انتظامی استان خراسان جنوبی بود. تا تیر ۱۳۹۳، فرمانده انتظامی استان البرز بود.
سپس از تیر ۱۳۹۳ تا خرداد ۱۳۹۸، به عنوان فرمانده انتظامی استان فارس منصوب بود.
در این دوران، پرونده‌های حقوق بشری متعددی در استان فارس رخ داد که در بالا به برخی از آن‌ها اشاره شد.
از خرداد ۱۳۹۸ تا خرداد ۱۳۹۹، جانشین فرمانده مرزبانی فراجا بود.
وی از ۱۷ خرداد ۱۳۹۹ فرمانده مرزبانی فراجا بوده و در تمامی این دوره‌ها، پرونده او مملو از نقض حقوق بشر است.
برخی از قربانیان نقض حقوق بشر در دوران مسئولیت احمدعلی گودرزی عبارتند از: نوید افکاری سنگری، وحید افکاری سنگری، عمران کنعانی، سراج احمدی، احمد صادقی، علی قادری، پیمان احمدی، محمد محمودی، محمد رحیمی، امید سعیدی، طیب خسروی، جلال حیدریان. همچنین غفار شریفی، رغزاد شاه‌محمدی، سعید تباسیده (هوت)، کوهسار رستم‌نژاد، ادریس خاکپور، ارسلان ناظری، محمد گنجه، میلاد حسینی، احسان نظری، محمد یوسفی، متین حسینی و امید شمسی. سیوان دست‌افکن (سیوان دره‌پمان)، ساسان محمدی، سینا نادری، نیما الماسی، مهران بهرامی، جلال سهرابی، واحد قادرپور، پویا عبدی، هژیر محمودپور، آرمان حسینی، محمد آلی، ایوب محمدی، مسیح مرادی، ایوب مرادی، مهدی بشارتی، مهران عبدی، پیمان ویسی، صمیع زارعی، یاسین راستخانه و اسعد افرنجه. این فهرست تنها بخشی از قربانیانی است که در دوران مسئولیت احمدعلی گودرزی جان خود را از دست داده یا مجروح شده‌اند.
به گزارش اکوایران به نقل از مشرق در ۱۴بهمن۱۴۰۴، طی حکمی از سوی رادان فرمانده کل انتظامی حکومت ایران، سردار علی‌اکبر جاویدان به عنوان فرمانده مرزبانی فراجا منصوب و معرفی شد. در این مراسم از زحمات ۷ ساله سردار احمدعلی گودرزی در کسوت مرزبانی تقدیر شد. بعد از برکناری احمدعلی گودرزی توسط پاسدار رادان اکنون مسولیت وی مشخص نیست که اداره کدام ارگان سرکوبگر را برعهده دارد. این موضوع در حال پیگیری است.
مشرق ۱۴بهمن۱۴۰۴
منابع
- دادگستر گودرزی
- ویکی‌پدیا گودرزی
